دعاى 9 ( و كان مِنْ دُعائه عليه السلام فى الأِشتياقِ الى طَلَبِ المَغْفِرَةِ مِنَ اللَّه جَلَّ جَلالُه ) . دعاى آن حضرت عليه السلام در آرزومندى به آمرزش خواهى از خداوندى كه جلالش بزرگ است : 1 - اللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد و آلِه ، وَ صَيّرنا 1 الى مَحبُوبِكَ مِنَ الْتَّوبَةِ وَ ازِلْنا 2 عَنْ مَكْرُوهِكَ 3 مِنَ الِاصْرارِ 4 ، اللَّهُمَّ وَ مَتى 5 وَقَفْنا 6 بَيْنَ نَقْصينِ 7 فى دينٍ اوْ دُنْيا ، فَاوْقِعِ 8 الْنَّقصِ بَاسْرعِهما 9 فَناءً ، وَ اجْعَلِ التَّوبَةَ فى اطْوَلِهما 10 بَقآءً 11 . لغت : 1 - درآور ، 2 - ما را دور كن ، 3 - آنچه را خوش نمىدارى 4 - سرسختى نمودن 5 - هر وقت 6 - قرار گرفتيم ، 7 - دو زيان و عيب 8 - قرار بده 9 - آنچه زود گذر است 10 - طولانيتر است 11 - ماندن . معنا : خدايا بر محمد و آلش رحمت فرست و ما را به سوى محبوبت كه توبه كردن است ، بچرخان و از پافشارى در عملى كه خوش نمىدارى دورمان كن ، خدايا هر وقت بخاطر عملى مستحق خسارت در دين يا ضرر دنيوى مىشويم ، پس نقص و ضرر را در مسائل دنيوى كه زودتر نابود شدنى است درآور ، و توبه و برگشت ما را در دينمان كه طولانىتر و ماندگارتر است قرار بده . [ يعنى كمبود و زيانهاى دنيوى چندان تأثيرى در سعادت انسانى ندارد و اين هشدار مهمى است ، بر كسانى كه بيوقفه ، در تعقيب مسائل مادى و دنيوى هستند ، و كمترين اعتنائى بدين و عقائد و